۲۲سال از عبور سرفرازانه کاروان مقاومت ایران از قله «فروغ جاویدان» می‌گذرد. کاروانی بزرگ که با تمامی سلاحها، توش و توان و خانمانش و با بیقراری عاشقانه‌یی برای رهایی خلق تحت ستمش، به‌میانه آتش پرید و تا دروازه‌های کرمانشاه پیش رفت، رعشه مرگ وسرنگونی را بر ارکان حکومت دژخیمان مستولی ساخت و طاقی بالابلند از جسارت، اراده انقلابی و ایثار و فدای بیکران یک مقاومت سازش‌ناپذیر از بالاترین فرمانده تا تمامی رزمندگانش را در برابر اذهان مردم ایران و جهانیان به نمایش گذاشت.



‌آن روز که مسعود برای ثبت در سینه تاریخ از جمع مجاهدان و رزمندگان ارتش آزادی برای این تصمیم‌گیری خطیر و تاریخی نظرخواهی نمود و آنان به‌طور یکپارچه بر واجب بودن این عملیات و استواری گامهایشان در میدان پای فشردند، نتیجه عملیات را فارغ و فراتر از هر محاسبه معمولی، به تک تک آنان و خلق قهرمان ایران تبریک گفت.۱۷سال پس از آن، درحالی‌که حوادث و رخدادهای بزرگی در منطقه به‌وقوع پیوسته و چهره دنیا و به‌طور خاص منطقه دچار دگرگونیهای اساسی شده است، حوادث و رویدادهایی که تنها یکی از آنها برای اضمحلال و خارج کردن یک جنبش از گردونه کافی بود. اما مقاومت ایران با ضمانت‌نامه آن تصمیم انقلابی و خون جوشان جاودانه فروغهایش، بسا قدرتمندتر، سرفرازتر و مشروع‌تر و مشهورتر با این شرایط خطیر و هولناک مواجه شد و سربلند از آن بیرون آمد و اکنون پیروزمندانه به پیش می‌رود.


آن روز هیولای جنگ‌افروز جماران می‌خواست با سرکشیدن جام زهر آتش‌بس که ارتش آزادی به حلقومش سرازیر کرده بود دشمن قسم‌خورده‌اش را به نخستین بازنده و قربانی جنگ خانمانسوز ۸ساله‌اش تبدیل کرده و خود از مهلکه بگریزد و با از دور خارج کردن راه حل دموکراتیک،‌ طناب دار صلح را از گردن خود خارج ساخته،‌ خلافت ابد مدتش را تضمین نماید و امید مردم جنگ‌زده و داغدار و از هستی ساقط‌شده ایران برای رهایی را در زیر خاکسترهای جنگ ۸ساله مدفون سازد. اما خیز برق‌آسا و تعرض بزرگ ارتش آزادی در سوم مرداد۶۷،‌میز توطئه دشمن را درهم شکست و به دنیا نشان داد که جنگ اصلی بین مردم و مقاومت ایران و خواست مبرم و عطش سوزان آنها برای آزادی از یک‌سو و حاکمیت غاصب استبداد مذهبی از سوی دیگر که برای سرنگونی آخوندها هم‌چنان ادامه دارد و حتمیت آن با مشعل جاویدان «فروغ»‌مهر خورده است.
v