|
|
||||
|
تولد(برای مریم بمناسبت 28 ژوئن) سیروس مختاری
در تمام طول شب، آری در تمام طول شب
قصه می گفت مادر بزرگ از روزهای رفته که دگر باز نخواهد گشت از جاده های مه گرفته شب تا پیوند دیرینه شب با سکوت از ماههای سرد غمگین قصه می گفت مادر بزرگ میگفت: در دل شب نه ستاره ای سوسو میزد و نه ماه می درخشید نه نگاهی در برق نگاهی سو میزد. ....................................................
اینک او می گوید: زمان آبستن لحظه هاست در لحظه تولد او همه چیز تازه و سبز حتی از زیر پوست شب می روید. صدفها در کنار ساحل و فلس ماهیان در تاریکی شب، نمایان میشوند
تولدی را با سیلی های امواج دریا که بر ساحل می کوبند و ستارگان در یایی را نوید می دهد که پری دریایی با تولد خویش رخسارش آفتاب و ماه را و صدایش نت های نوینی را در ساز افسانه ای خویش می نوازد اما آرام، آرام ودر بلوغ صدایش عشق را نوید میدهد و صراحت صمیمی قدم هایش آهنگ کوچ آهوان را مینوازد آرام،آرام نگاهش اما پر معنا همچون نور نفس هایش عشق را معماری میکند و دستانش اما، در رگهای زمان و ساعت را که در اسارت باد است با توفان صدایش رها می سازد. اینک او با دورترین ستاره سخن می گوید رازی دارد رازی به وسعت روز و به بلندای شب و به قامت خورشید ............................................... امروز مادر بزرگ میگوید: ما دیگر در اسارت سایه و ساعت نیستیم در ابتدای تاریخ ایستاده ایم و انتهایش در دستان اوست صراحت قلب آئینه ایش ویاقوت های حقیقت در چشمانش و گنجینه های الماس بر رخسارش و ماه بر پیشانیش و ستارگان بر شانه هایش و خورشید در دستانش و رازی بر لبهایش و جنگل ستارگان میهمانش و سایه اش که تنهائی را انتقام میگیرد و لبخند های بی دغدغه اش بر دریای صبر بیکرانش بلوغ می شود و در بلوغ خویش تولد میشود یگانه می شود جاودانه می شود مقدس می شود رها می شود رها می شویم. |
||||
|
| ||||
