از سایت سازمان پر افتخار مجاهدین خلق ایران           www.mojahedin.org

 

شايد بشود دوباره پيدايت كرد
جمشيد پيمان

پیش درآمد: می‌دانیم که در ایران زیر سلطه آخوندی، بردن نام نیک مجاهدین و یاد کردن علنی از آنها و مقاومت سرفراز ایران و رهبرانش ممنوع است. حتماً به یاد دارید که سال گذشته هموطنانمان با خطر پذیری، عکسی از خانم مریم رجوی را در روزنامه همشهری به چاپ رسانده بودند وضمن تبریک به او برایش آرزوی پیروزیهای بزرگتر کرده بودند. این آگهی زخمهای گردانندگان رژیم را به شدت نمک سود کرد. تتمه روزنامه را از روی پیشخوان دکه‌های روزنامه‌فروشیها جمع کردند اما فایده‌يی نداشت زیرا به قول معروف کاری بود گذشته و سبويی بود شکسته.
چند سال پیش هم دولت وقت فرانسه برای خاطر دل آخوندهای حاکم بر ایران، به خانه‌های ایرانیان مبارز شبیخون زد و عده زیادی، از جمله خانم مریم رجوی را به اتهامات دروغین و مطلوب رژیم آخوندی بازداشت کرد. و دیدیم که چگونه مجبور شد در مقابل حقانیت مقاومت جا بزند و عقب بنشیند و در نخستین گام از این عقب‌نشینی مفتضحانه تر از شبیخونش، خانم مریم رجوی را آزاد کند. روزنامه اقتصادی آسیا در ایران به همین مناسبت عکسی از خانم رجوی چاپ کرد و زیر آن نوشت ؛ دولت فرانسه مریم رجوی را آزاد کرد! روزنامه مذکور به جرم زدن تصویر خانم رجوی و انتشار آن خبر توقیف شد و سردبیرش یک سال زندانی گردید. آری، نظام آخوندی حتی از شنیدن نام مجاهدین و رهبران آنها به وحشت می افتد زیرا خوب می‌داند که همین مجاهدین و همین مقاومت سرانجام دمار از روزگارش در می‌آورند.
دیروز داشتم سیمای آزادی را تماشا می‌کردم. بچه‌های اشرف ترانه‌يی می‌خواندند با نام «ممنوعه» که موضوع و مضمونش همین ممنوع کردن نام بردن از مجاهدین و رهبرانشان است. بر دلم نشست و انگیزه‌يی شد برای آفریدن شعری که می‌خوانید:

 

شـــایـد بـشـود کــه در حـریــم دلِ تو

بــی دغــدغــه از زمــانــه آرام گـرفت

شــایــد بـشـود کـه از نـگـاهـت روزی

بـی ترس زمحتسب دمی جـام گرفت

 

شــایــد بـشود لـبــانِ خـامـوش تـو را

                                                                  بــا راز بــه سیـنـه هـا مـانـده گـشـود

شــایــد بـشـود بــرایِ دل تـنـگـی تـو

از آب و درخـــت و آیـــیـــنـــه ســــرود

 

شــایــد بـشــود که پـرنـیـانـی از مهر

ازبوسه یِ گـرم دستِ  تـو وام گـرفت

شــایــد بــشــود بــه بــیـراهــه و راه

دل را بــه تـو داد و بـا تـو آرام گـرفـت

 

شـایـد بـشـود چـراغـی از چشمـانـت

در ظـلمـتِ دیـریـنـه یِ دل روشن کرد

شـایـد بـشـود که نـامـه یِ نــام تـو را

هم صحبتِ جـاودانـه یِ  گـلـشـن کرد

 

شـایـد بـشـود بـرای تـو شعری خواند

صـد قصه ز تنهایی شب هـایِ توگفت

شاید بشود شبی خموشانه گریست

درخـلـوت دل حـدیث درد تـو شـنـفـت

 

شـایـد بـشـود کـه درشـبـانی دل تنگ

با مــاهِ ســفــر کــرده تــو را پـیـدا کرد

شـایـد بـشـود غــروب و هــنـگام اذان

بــر مــاذنـــه هـا نــــام تــــو را آوا کرد

 

شـاید بـشـود تو راشبی زینهمه شب

در خـلوتِ مـاه و گل به مهمانی خواند

شـایـد بـشـود دوبــاره پــیــدایـت کرد

بــگــذشــت ز هــر چــه و بـا تـو بماند

شـایـد بشـود . . .شاید. 6 ـ 5 ـ 2008

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

سايت سازمان مجاهدین خلق ایران، متعلق به عموم مردم ايران و برخاسته از خون شهيدان و رزم آزاديخواهان است، تا هر كجا ميتوانيد مطالب آن را تكثير و در اختيار ساير هموطنان قرار دهيد         www.mojahedin.org