آن امیر عاشقان آید همی
چشم
ما بر در که جان آید همی
پیر
بید ا ر زمان آ ید همی
با
زبان بی زبانی خوانمش
کاشکی
آن گل دهان آید همی
ذات
او مانند باران بهار
گاه
پیدا، گه نهان آید همی
گرچه
رنجاندم دل نازکدلش
دل
خوش ، آن روشن روان آید همی
پاک
باشد طینتش مانند آب
آرزوی
تشنگان آید همی
آرزو
دارم که آن شیرین دهان
مهر
پرور، شادمان آید همی
بزم
یاران گشته بی او سرد سرد
پیش
ما آتشفشان آید همی
او
نمی خواهد دلی آشفته را
مرهم
دل خستگان آید همی
خلق
می پرسد ازو نام و نشان
دانم اما بی نشان آید همی
گویمت
چون رودکی از سوز جان
"
یاد یار مهربان آید همی"
نشکند
پیمان خود با همدلان
آن
امیر عاشقان آید همی
جمشید پیمان