زلزله در ایران- شماره ۴ پس از گذشت یک هفته اكثر مناطق زلزله زده نه آب دارد نه برق و نه چادر به مردم داده شده است خطر شيوع وبا و بيماريهاي مسري

به رغم گذشت یک هفته از زلزله مرگبار در غرب کشور هنوز مردم زلزله زده و مصیبت دیده از کمترین امکانات زيستي برخوردار نیستند. بسياري از روستاها هنوز نه چادر دارند، نه غذا، نه آب و نه برق. رويكرد رژيم دزد، فاسد و چپاولگر ولايت فقيه که مردم داغدار و آواره را در فصل سرما در میان ویرانه ها رها کرده خشم و انزجار عمومي را برانگیخته است.
يكي از خلبانان در پادگان موسوم به ابوذر سرپل ذهاب در مورد مشاهداتش در پرواز بر فراز مناطق زلزله زده مي گويد: «صحنه هایی دیدیم…آن چیزهایی که در صدا و سیما شما دارید می بینید نیست. … آن فاجعه یی را که ما دیدیم عمقش خیلی وسیعتر و بیشتر از آن چیزی است که در صدا و سیما و در فضای مجازی منعکس می شود. آن چیزی که من دارم می بینم کمکهای مردمی و کمکهای دولتی را بسیار ضعیف به دست مردم می رسانند».
در روز جمعه ۲۶آبان مردم زلزله زده گیلانغرب در اعتراض به کمبود چادر و امکانات اولیه استقراری در مقابل فرمانداری این شهر دست به يك تجمع اعتراضي زدند. آنها به محض دیدن خبرنگاران رادیو و تلویزیون رژیم که برای استفاده تبلیغاتی به منطقه زلزله زده رفته اند انزجار و اعتراض خود را ابراز کردند.
پاسداران و نيروهاي سركوبگر در يك رشته اقدامات نمايشي و با صحنه سازيهاي دروغين تلاش مي‌كنند چنين وانمود كنند كه رسيدگيهاي لازم به زلزله زدگان صورت گرفته است. به عنوان نمونه سپاه اعلام كرد كه در سرپل ذهاب يك بيمارستان صحرايي۶۰ تختخوابي ايجاد كرده و با حضور چند پاسدار و آخوندي اين بيمارستان را افتتاح كردند. اما بعد از عكس و فيلم گرفتن درب آن را بستند و وقتي مردم نيازمند به آنجا هجوم بردند، ديدند كسي در آنجا نيست.
در همين حال رژيم آخوندي تمام تلاش خود را براي لاپوشاني ابعاد واقعي خسارات جاني و مالي اين زلزله مرگبار معطوف كرده است. مأموران سركوبگر در وروديهاي بسياري از شهرهاي زلزله زده مستقر شده و از ورود كساني كه براي كمك به زلزله زده ها به اين شهرها مي‌روند جلوگيري مي‌كنند و تنها به كساني اجازه ورود مي دهند كه اقوام و آشنايان نزدكي در آن شهر داشته باشند و در بسياري از موارد از افراد تعهد مي گيرند كه عكس و فيلم از شهر نگيرند.
بر اساس هزاران گزارش از زلزله زدگان، مردمي كه براي كمك به اين مناطق رفته اند و معدود خبرنگاراني كه اجازه ورود به شهرها و روستاهاي زلزله زده را داشته اند، تعداد كشته شدگان و زخميها به مراتب بيشتر از ارقام رسمي است. مقامات محلي نيز اذعان مي كنند اكثر کشته ها قبل از ثبت رسمي دفن شده اند. در برخي از روستاها كه بیشتر اهالي كشته شده است، اجساد كشته شدگان دفن نشده و خطر شيوع بيماري در اين مناطق بسيار جدي است
علاوه بر اين كمترين اقدامات بهداشتي در مناطق زلزله زده مانند جمع آوري اجساد حيوانات كشته شده، يا جمع آوري زباله ها انجام نمی‌شود، بسياري از فاضلابها تخريب شده و خطر شيوع بيماري وبا و ديگر اپيدمي هاي خطرناك وجود دارد. به گفته مقامات محلي ۳۰درصد دامهاي منطقه زلزله زده تلف شده اند. بسياري از دامها نيز در اثر فقدان آب در روزهاي بعد از زلزله تلف شده اند.
فرهاد تجري، نماينده مجلس رژیم، در روز ۲۶ آبان در مصاحبه با خبرگزاري حكومتي ايسنا گفت: مهمترین نیاز کنونی مردم چادر است و متاسفانه مقداری از بار چادرها در مسیر مورد مزاحمت قرار گرفت… متاسفانه امدادرسانی به روستاها بسیار ضعیف است و این ضعف نیز ناشی از همان سردرگمی و پراکندگی توزیع امکانات است.
عباس گودرزی، یک عضو دیگر مجلس رژیم که به مناطق زلزله زده سفركرده بود به خبرگزاري حكومتي مهر گفت: وضعیتی که در مناطق حادثه دیده غرب کشور مشاهده کردیم در زلزله سال ۸۵ شهرستان بروجرد نیز دیده بودیم و [همین] وضعیت در زلزله سال ۸۲ بم نیز مشاهده شده بود…. این مساله نشان می دهد که در کیفیت خدمات رسانی و مدیریت بحران، رشد نداشته ایم و برنامه ریزی های قبلی به گونه یی نیست که در شرایط بحرانی به نحو مطلوب خدمات رسانی انجام شود. وي با اشاره به نحوه توزيع چادر و پتو گفت: در این رابطه مشکلات جدی وجود داشته به نحوی که هنوز هم نه فقط برای «اسکان موقت» که برای «اسکان اضطراری» هم مشکل دارند.
كليپهاي منتشر شده از مناطق زلزله زده صحنه هاي بسيار وخيمي را نشان مي دهد. یک مرد جوان به جان آمده فریاد می کشد: اینها کمکها را می برند و می فروشند. اگر قانون باشد باید اینها را اعدام کنند، نه اینکه من با زن و بچه شیرخواره ام در خیابان بلرزم.
یک مرد از روستای علی آباد می گوید: برخلاف گفته های رسانه ها که گفته اند سپاه، ارتش و نیروی انتظامی برای کمک آمده اند، غلط است و هیچ ارگانی پایش به اینجا نرسیده است. تنها مردم سایر شهرهای پاوه، سنندج، مریوان، ایلام و اطراف برای کمک آمده اند. همه حرفها الکی است. مرگ بر جمهوری اسلامی ایران و سپاه قدس.
مرد دیگری بی تاب می خروشد:‌ بیشتر از این باید بشود. زن و بچه ام در زلزله فوت کردند. تلویزیون می گوید ۳۰۰نفر مردند. اما بیشتر از ۳۰۰۰ نفر فوت شدند. کجایید بیشرفها. کجایید. چرا خودتان را پنهان کرده‌اید؟ بروید خودتان را بکشید. اسم خودتان را رئیس نگذارید. این پیرمرد که ۲۰نفر از خانواده اش مردند یک چادر ندارد.
مرد دیگری در مقابل ساختمانهای ویران شده مي گويد: ما ۴۰۰۰کشته دادیم چرا می گویند ۴۰۰تا. دلیلش چیست. کشته ها خیلی بیشتر از اینها است .هنوز دارند [اجساد] را از زیر آوار در می آورند. چرا دروغ می گویند. فقط مسکن مهر بالای ۵۰۰ کشته داده است.
یکی از زلزله زدگان معترض می گوید:‌ همه وسایل ما زیر آوار مانده است و الان برای دریافت امکانات و اقلام از ما شناسنامه وکارت ملی می خواهند! گوسفندان و احشام همه از بين رفته اند، آخر از توي اين آوار من از كجا مدرك بیاورم؟
یک مرد زلزله زده به خبرنگاران می گوید: در کنار خانه ویرانه اش می گوید:‌ با بدبختی بعد از هفت الی هشت ساعت پسرم را که زیر آوار مانده بود، درآوردیم. من همان موقع رفتیم فرمانداری اگر چند ساعت پیش کمک بود و زودتر می‌توانستیم اقدام کنیم، او الان زنده بود. پسرم ۱۶سالش بود. او خفه شده است. ما اینجا هیچکس را نداریم. نه فرماندار داریم، نه نماینده داریم، نه صاحبی داریم. اگر یک کشور عربی بود همان لحظه می رفتند نجاتشان می دادند. کشورهای عربی برای چیست؟ مردم در صحنه می‌گویند فرماندار فرار کرده است.
یک مرد زلزله زده میگوید « یک نفر از مسئولین نیامده حال یک نفر را بپرسد. من دو فرزندم را از دست دادم. دار و ندارم نابود شده است. چهار روز است که زن و بچه هایم چادر ندارند. فرماندار هم آمد کاری برای ما نکرد.
دبیرخانه شورای ملی مقاومت ایران
۲۷ آبان ۱۳۹۶ (۱۸نوامبر ۲۰۱۷)

Print Friendly, PDF & Email