حمایت سهیل عربی و سه زندانی سیاسی دیگر از خواسته های علیرضا گلیپور

به گزارش کانون حقوق بشری نه به زندان نه به اعدام؛ بر اساس گزارشهای رسیده؛ سهیل عربی به همراه سه تن دیگر از زندانیان سیاسی زندان اوین در نامه ای از زندانی سیاسی در حال اعتصاب غذا علیرضا گلیپور حمایت کردند.
آنها اعلام کردند در صورت عدم آزادی علیرضا گلیپور تا سه روز آینده دست به اقدامات اعتراضی خواهند زد.
زندانیان سیاسی در نامه شان می نویسند:« ما همبندیهای علیرضا در عوض درخواست از وی مبنی بر شکستن اعتصاب غذا به مطالبات قانونی اش احترام می گذاریم و در صورتی که تا سه روز آینده آزاد نشود و تحت درمان قرار نگیرد؛ اقدام به اعتراضهایی خواهیم کرد که عواقبی سنگین برای شکنجه گرهای علیرضا در پی داشته باشد».
متن نامه ایشان را ملاحظه می کنید:

تو از سکوت اگر به خشم می رسی باز هم سکوت کن
به راستی که ما زندانیان سیاسی چون اعضای یک پیکریم و بدیهی است که چو عضوی بدرد آورد این نظام نماند دگر عضوها را قرار
ما به جرم بیان حقیقت و روشنگری محکوم به تحمل حبس در زندان اوین شدیم. اما هیچ تهدید و مجازاتی نمی تواند ما را مجاب کند که چون کبک سرها را زیر برف کنیم و در برابر جنایت سکوت کنیم. دوست و همبندی خوبمان علیرضا گلیپور در یک قدمی مرگ است. مطابق نظر پزشکی قانونی مشمول تبصره عدم تحمل کیفر شده و باید آزاد شود.
اما شوربختانه بازجوهای قرارگاه ثارالله و قاضی صلواتی قصد دارند جان علیرضا را بگیرند تا دیگر نوابغ و نخبه های سرزمینمان انگیزه ای برای ماندن و خدمت به میهنشان را نداشته باشند. مرگ و مهاجرت علیرضاها آنانکه بیدارند و تمام زندگیشان را وقف روشنگری و بیدار کردن هم میهنانشان کرده اند؛ زادگاهمان را به هر لحظه و هر چه بیشتر به ویران شدن نزدیکتر می کند.
روی سخنمان با قضاتی است که چنین احکام ناعادلانه و سنگینی را صادر می کنند. آیا می توانید درک کنید که پنج سال محبوس بودن یک انسان متاهل چه عواقبی دارد؟ آیا می فهمید شرمنده شدن در مقابل همسر و خانواده ای که سرپرستی جز ما ندارد چه دردهایی بر روح و جانمان می گذارد؟
همانا پنج سال در زندان بودن؛ محرومیت از شغل و تحصیل و درد غیرقابل وصف دوری از خانواده به معنای مرگ قطره چکانی است. او هیچ روزنه امیدی را در برابر خود نمی بیند و حق دارد درخواست دلسوزانش را مبنی بر پایان اعتصاب غذا را نپذیرد.
برای شخصی که مرتکب جرمی نشده است و در برابر تحصیل برای اعمال درست و از خود گذشتگی هایش مجرم شناخته شده حتی تحمل یک روز حبس نیز طاقت فرساست.
حال تصور کنید جوانی که از ۲۶ سالگی تاکنون که ۳۱ سال دارد و پشت میله های زندان زجر کشیده چگونه می تواند هفت سال دیگر را در قفس سپری کند.
لذا ما همبندیهای علیرضا در عوض درخواست از وی مبنی بر شکستن اعتصاب غذا به مطالبات قانونی اش احترام می گذاریم و در صورتی که تا سه روز آینده آزاد نشود و تحت درمان قرار نگیرد؛ اقدام به اعتراضهایی خواهیم کرد که عواقبی سنگین برای شکنجه گرهای علیرضا در پی داشته باشد.
تو اما…
سکوت کن
سکوت کن از شرم آنکه فریاد تو بود.
سکوت کن به نام آنکه در سپیده جان می سپارد
تو از سکوت اگر به خشم می رسی باز هم باز هم سکوت کن

بند ۸ زندان اوین
۱۶ آبان ۹۶
علی اکبر اردشیر
سهیل عربی
بهفر لاله زاری
علیرضا توکلی

Print Friendly, PDF & Email