در هوای دیار :بهزاد بهره بر

بهزاد بهره بر

خاک ِ وطن از طينت ِ شاه و شيخ، بی بار شده است
ديريست که پا تا بسرش زخمی و خونبار شده است
فائق به ستمهای دو صد شحنه در اين دار شده است
از خرقهَ سالوس ِ هزاره نيز بيزار شده است .

بايد که زبان ِ من وتو سُرخ و شب افروز باشد
بر سينه َ سرکوبگران سرب ِ جگرسوز باشد
شاکی ِ هر شب ِ تار ، حاکی ِ دلسوز باشد
در خامشی اما ، چو شمع ساطع وجانسوز باشد .

در بزم ِ رهايی ، دستفشان بايد رفت
تا روز ِ وصالش ، جانفشان بايد رفت
در وادی عشقِ ِ ميهن ِ در زنجير
شوری بسر اما ، بی نشان بايد رفت .

بايد که من و تو همگی ما بشويم
از تن برون شويم و تن ها بشويم
تنهايی ماست ، سد ِ رهايی ز ددان
تن ها چو شويم رها ز بندها بشويم .

Print Friendly, PDF & Email