تغيير رژيم: از تيرانا تا تهران :سعيد سجادى!

سناتورهاى نزديك به رياست جمهورى امريكا

علائم بهارِ دوران نوين خود را بيش از پيش آشكار و بر زمستان سرد حاصل از اوباما تحميل ميكند. اعضاى رهبرى حزب جمهوريخواهان، سناتورهاى نزديك به رياست جمهورى امريكا، و عضو كميته نيروهاى مسلح سناى امريكا به ديدار رئيس جمهور برگزيده مقاومت، خانم مريم رجوى، و اعضاى مقاومت در آلبانى ميروند.

اين رويداد مهم نشان از فهم عملى به دو امر و واقعيت در آن ِ واحد است: اول، ضرورت پيشبرد يك سياست مؤثر در قبال رژيم خمينى براى امريكا، غرب، و جامعه بين المللى ، و دوم اينكه مقاومت سازمان يافته مردم ايران از صلاحيتهاى كافى و لازم براى قرار گرفتن در كانون اين سياست برخوردار است: مقاومتى پولادين، سازمان يافته، قابل اتكا، تست شده، با رهبرى ذيصلاح كه قادر به تأثيرگذارى مثبت و مؤثر بر روند سياسى داخل كشور به سوى آزادى و دمكراسى ميباشد.

اين راه حل و سياست در حال تكوين، خود را به عنوان آخرين راه حل موجود به بازيگران در صحنه جهانى و منطقه اى تحميل ميكند. همانطور كه رهبرى مقاومت عنوان نمود، سرنوشت ايران، در تهران تعيين تكليف ميشود. خمينى هم سالها پيش، خطر وجودى رژيم را، در تهران آدرس داده بود. اين راه حل- و به قولى “خطر”، همان تلاقى، تلفيق و ادغام بدنه عنصر اجتماعىِ “حاضر” در شهرهاى ميهن- و خاصه تهران بزرگ، با سَرِ مقاومت سازمان يافته براى شكل دادن به تَنِ  واحد براى سرنگونى است.

ديدار سناتور مكين از رهبرى و اعضاى مقاومت در آلبانى، ديدارى سمبوليك و نمايى كلى را از دوران نو به تصوير ميداد. اما ديدار سناتور بلانت، سناتور كورنين، و سناتور تيليس، گوياى شروع پروسه عملى تكوين سياست تغيير رژيم است كه بر بنياد مستحكم مقاومت سازمان يافته مردمى ايران استوار ميباشد. بنيادى كه جز با گذر از ١٤ سال پايدارى در اشرف و ليبرتى و سرانجام هجرتى بزرگ، موضوعيت پيدا نمى كرد و بنا نمى شد نهاد.

سياست تغيير رژيم با اتكاىِ به مقاومت، ديگر متكى به فرد- حتى رئيس جمهور امريكا، جريان و يا حزب سياسى خاصى نيست. اين سياست، خود را به عنوان تنها راه حل واقعى، در صحنه عمل به طرفهاى ذيربط تحميل ميكند.

, or

Print Friendly, PDF & Email